De onderstaande video ‘Why you think you are Jesus’ van Sean Blackwell biedt uitermate boeiende inzichten over de mogelijke achtergronden van allerlei waandenkbeelden: zouden ze dan toch niet helemaal uit het niets ontstaan en ergens goed voor zijn?

Voor meer over Sean Blackwell zie zijn youtubekanaal en zijn website Bipolar or Waking up waarbij het handig is om te weten dat zijn definitie van bipolar wel erg sterk overeenstemt met wat vaak psychotische episodes worden genoemd.

Het boek ‘Herstel, Empowerment en Ervaringsdeskundigheid’ van Wilma Boevink, Annette Plooy en Sonja van Rooijen biedt een collectie aan ervaringen van mensen met een psychiatrisch verleden.

In de bijdrage van Judi Chamberlin getiteld ‘Bekentenis van een onwillige patiënt’ wordt gesproken over de verschillende effecten van je danwel gedragen als een goede patiënt, danwel een ’slechte’ patiënt.

“Ik hoor hulpverleners vaak zeggen dat ze de ideeën van herstel en empowerment in principe ondersteunen, maar dat het niet zal werken voor hun cliënten/ Dat die te ziek zijn, te gehandicapt, te ongemotiveerd. Als ik deze bezwaren hoor, wil ik altijd weten in welke settings deze hulpverleners werken en wat daar gebeurt.

Ik weet dat de hulpverleneing die mij als patiënt kende hetzelfde over mij dacht. Dat is het dilemma van de ‘goede patiënt’. Een goede patiënt is volgzaam, hij doet wat hem wordt opgedragen, hij veroorzaakt geen problemen, maar hij wordt ook nooit echt beter.

Een ‘goede patiënt’ is vaak iemand die de hoop heeft opgegeven en die de zeer beperkte visie van de hulpverlening over zijn of haar mogelijkheden heeft verinnerlijkt.

…Als we als toonaangevende kartrekkers in de cliëntenbeweging onze ervaringen vergelijken, blijkt altijd weer dat we allemaal het etiket ’slechte patiënt’ kregen. We ‘werkten niet mee’, we waren ‘onwillig’, ‘manipulatief’, we hadden ‘gebrek aan inzicht’. Vaak waren wij degene die te horen kregen dat ‘ze’ nooit beter zouden worden. “

(pp.39-40)

Wilma Boevink schrijft in 2006 over haar geestelijk herstelproces. Ze stelt dat het voor haar van belang was om vooral de diagnose schizofrenie af te leggen en in plaats daarvan ruimte te scheppen voor een constructievere benadering. Hieronder staat een citaat uit het boek  ‘Herstel, Empowerment en Ervaringsdeskundigheid‘ onder redactie van Wilma Boevink, Annette Plooy en Sonja van Rooijen 2006:

Ik denk dat mijn herstel is begonnen op het moment dat ik durfde terug te kijken op mijn leven. Tot dan toe was daar maar één officieel verhaal voor. Volgens dat verhaal zat er ergens in mijn een psychiatrische stoornis, waardoor ik in het psychiatrisch ziekenhuis terechtkwam. Daar werd ik behandeld en hoewel de aandoening niet valt te genezen, valt er met de restverschijnselen wel te leven.

Dat is niet meer mijn verhaal. Ik kan er niks meer mee en ik geloof er niet meer in. Mijn verhaal luidt heel anders. Daarin ben ik niet de drager van een psychiatrische stoornis. In mijn verhaal is mijn psychiatrische opname de uitkomst van een complex samenspel van factoren. Mijn psychoses zijn zeker ook het gevolg van externe factoren. Waarom heeft nooit iemand naar die omstandigheden gevraagd? Waarom vroeg niemand mij: ‘Wat is er toch gebeurd dat jij er gek van wordt?’

In de psychiatrie is men niet gewend om dit soort voor de hand liggende vragen te stellen. De psychiatrie wil een medische wetenschap zijn; zij richt zich op de pathologie van het individu. Het vaststellen van de diagnose vraagt alle aandacht. En zodra die diagnose bekend is, is ook een antwoord gevonden op alle vragen. Vanaf dat moment wordt alles wat je zegt en doet logische verklaarbaar door het ziektebeeld dat men bij je heeft vastgesteld.

Terugzien op wat er met je is gebeurd en daarvoor je eigen verhaal maken is een wezenlijk onderdeel van herstel. In feite herschrijf je je eigen geschiedenis opdat en totdat deze bij je past. Het gaat erom dat je eigenaar wordt van je eigen ervaringen. Het gaat erom dat de betekenis van die ervaringen niet meer door anderen wordt bepaald, maar dat je die zelf geeft.

(p.21 uit het hoofdstuk getiteld:  Herstel: leven met een psychische aandoening)

Zie ook Weiger Schizofrenie Lijst

Deze site streeft ernaar verhalen aan te bieden van mensen die erin geslaagd zijn te herstellen uit een periode van geestelijke verwarring. Het beoogt een startplek te zijn voor mensen die er niets in zien om hun leven als afhankelijk ambulant psychiatrisch patiënt door te brengen. Het beoogt een inspiratiebron te zijn voor mensen die willen proberen de werkelijke oorzaken van hun problemen te onderzoeken zonder daarbij te worden geplaatst in geestverzwakkende  diagnose-categorieën met de daarbij behorende diagnose-behandelcombinaties en farmaceutische productafname.

Ik wil iedereen oproepen bijdragen te leveren om van deze site een bolwerk te maken van hoop voor mensen die worstelen met levensproblemen en graag willen leren hoe ze er mee kunnen omgaan. Ieder mens wordt in zijn leven geconfronteerd met uitdagingen en problemen. Soms lijken de problemen te groot en kunnen mensen hun eigen manieren ontwikkelen om ermee om te gaan: de moed opgeven, de geest opsplitsen, vluchten in verslavingen , heel druk gaan doen, je terugtrekken uit het leven, heel hard gaan werken, alles proberen te negeren, gek worden.

Het zijn allemaal erg menselijke manieren om te proberen problemen het hoofd te bieden: het zijn geen uitingen van ziek gedrag. Wél kunnen deze methoden een verlammende werking hebben en angst bevorderen. Het is dan ook vooral handig om te leren hoe je betere manieren kunt vinden om met levensproblemen om te gaan. Kunstmatige chemische manieren om weer vrolijk en blij te worden of  alle pijn en angst te onderdrukken lijken misschien aantrekkelijk, maar vormen uiteindelijk geen werkelijke oplossing.

Dit project wil mensen steunen in het vinden van manieren om hun eigen zelfgenezend vermogen te activeren. Wat zijn er voor niet-chemische methodes om je geest weer sterk te maken, je hart te lijmen en je levensvertrouwen weer te herwinnen?

Schrijf je bijdragen aan de auteur van deze site.